Voorproevers

Genie, generaal, dictator, tiran, maar ook minnaar,... een veelzijdig iemand als Napoleon Bonaparte is niet eenvoudig in een film te vatten. Regisseur Ridley Scott heeft het toch nog een keer geprobeerd met Joaquin Phoenix in de rol van Napoleon. Scott is natuurlijk lang niet de eerste. Zo was er de spektakelfilm van pionier Abel Gance en het nooit gerealiseerde Napoleonproject van Stanley Kubrick. Harold Polis keek naar de film van Scott en naar een aantal andere Napoleontische films.

Zowat iedereen vindt pinguïns schattige dieren, maar het zijn ook zeer belaagde vogels. En dat als sinds hun eerste ontmoeting met Portugese ontdekkingsreizigers. Deze 'vette ganzen’ die niet konden vliegen waren een makkelijke prooi voor uitgehongerde zeelui. Hun vetlaag bleek een goedkope bron van brandstof. Ook hun eieren, en zelfs hun poep waren zeer gegeerd. Vandaag wordt vooral de biotoop van de pinguïn bedreigd. Pinguïnjournalist Marcel Haenen schreef een boek over zijn favoriete dier.

Bevallen is niet alleen maar babygeur en maneschijn. Dat is ook: slapeloze nachten, aambeien, kots op je schouder en heel wat zorgen… Elke Notebaert weet het als geen ander. Zij schreef 'Dagboek van een vroedvrouw' over één van de mooiste beroepen ter wereld. Al meer dan 20 jaar staat ze vrouwen bij in hun meest wanhopige momenten, maar ze is tegelijk hun metgezel bij intens geluk en gênante, soms grappige vragen.

'Bardot' is een Netflixreeks die focust op de eerste tien jaar uit de carrière van Brigitte Bardot. Cruciale jaren, te beginnen met haar ontmoeting met regisseur Roger Vadim. Met wie ze 'Et Dieu… créa la femme' maakte en met wie ze een relatie begon. De serie is gefictionaliseerd maar wel gebaseerd op haar autobiografie. Filmkenner Britt Valckenborghs keek met veel belangstelling maar ook met een kritisch oog naar de reeks. Wat leren we over de impact van BB op de (film)cultuur?

Annemie Peeters praat met Hans Bourlon en Jos Vandervelden. De ene maakt Kunstuur, de andere schreef een boek genaamd 'De mooiste geschiedenis van België'. Ze inspireren elkaar, allebei vertrekkend van schilderijen die Belgen maakten tussen 1850 en 1950. Het is een fijne oefening: kijk naar een schilderij, naar achtergrond en details, naar personages en attributen, en je krijgt naast een kunstwerk ook een tijdsbeeld mee. Die oefening maakt Bourlon op Kunstuur, en Vandervelden in zijn boek.

Een stem, een hangsnor, een gitaar, een pijp, en een reeks onvergetelijke schuine, anarchistische, dolkomische maar ook tedere liederen. Meer had George Brassens niet nodig om onsterfelijk te worden. Hans Mortelmans, muzikant en Brassensbewonderaar, maakte een boek over leven en vooral werk van deze chansonnier en dichter. En hij vertaalde een aantal van Brassens' teksten in swingend Nederlands.

Je kan ermee koken, je kan er van gaan hallucineren, je kan er iemand mee vergiftigen, zwammen zijn al sinds mensenheugenis het voorwerp van menig mysterie. Judith Eiselin is al lang gefascineerd door paddenstoelen. Ze schreef er een boek over: 'In de ban van de zwam'. Vol wonderbaarlijke paddenstoelenverhalen.

Artificiële Intelligentie: chatbots die je beste vriend willen worden of zelfs je psycholoog. Foto’s en video’s die haast vanuit het niets worden gemaakt. AI als de nieuwe elektriciteit, zo alomtegenwoordig dat we er niet meer bij stilstaan. Maar wat is het juist? Wat willen we ermee doen en hoe zal onze toekomst eruit zien met AI? Lieven Scheire maakte al een voorstelling over AI en nu ook een boek.

Wereldwijd zijn er 55.000.000 mensen met vorm van dementie. Het aantal neemt toe. We weten geen blijf met hen. Teun Toebes en Jonathan de Jong zijn twee jonge Nederlanders, die later nooit willen terecht komen in rusthuizen zoals we ze nu kennen, waar we mensen met dementie isoleren van de rest van de maatschappij. Dat is veilig, dénken we. Terwijl mensen met dementie véél beter af zijn als ze deel kunnen blijven uitmaken van de samenleving. Hoe gaan we dat aanpakken?

We praten niet graag over pijn, we kunnen het ook niet altijd goed, vinden niet altijd de juiste woorden om pijn te beschrijven. Sanne Bloemink schreef er een boek over: 'Pijn. Een expeditie naar onbestemd gebied.' Over haar eigen (chronische) pijn, en pijn in het algemeen. Het boek is een brede verkenning van de geschiedenis van pijn en onze omgang ermee.