Voorproevers

We kijken graag wég van de dood. Dood is voor later. Maar soms is 'later' dichterbij dan we (willen) weten. Dan moét je de de dood wel in de ogen kijken. Annelies Rutten interviewde dertien mensen die weten dat ze niet lang meer te leven hebben. Bart Van Leuven maakte foto's: één voor hun dood, één daarna. Die laatste foto's zijn confronterend. We zijn het niet gewend om de dood te zien. Hoe kijken mensen terug op hun leven, met de dood voor ogen? Verliep het naar wens? En wàt, als niét?

Stefaan van Brabandt, een theatermaker en schrijver van de theatervoorstelling 'Schopenhauer', duikt diep in de filosofie van de pessimist Schopenhauer. Hij legt uit hoe deze 'lachende mensenhater' ons leert dat ons leven vol leed en verveling zit, maar toch bevrijdend kan zijn. Van Brabandt verkent de invloed van humor in filosofie en hoe deze ons helpt een positiever perspectief te vinden. Ook de verbinding tussen theater en filosofie wordt besproken, inclusief zijn samenwerking met Damiaan De Schrijver.

Joris Hessels praat met jeugdpsychiater Belo Mussche over haar boek 'Je bent niet kapot', waarin ze de lezer laat kennismaken met een aantal jongeren en hun familie. Want, zegt belo, ze hebben ons een belangrijke boodschap te vertellen. Ze wijzen ons op een algemene staat van ontreddering in onze samenleving.

Joris Hessels praat met Isabelle du Four over de expo 'Wild'. Maar wat is dat wild dan precies? Dat is het uitgangspunt van een tentoonstelling in het Museum voor Natuurwetenschappen. Is de mens niet alleen bedreigend, maar ook zelf bedreigd?

In 'Klassenjustitie. Hoe blind is Vrouwe Justitia?' houdt Naciri ons juridisch systeem tegen het licht. In haar zoektocht naar rechtszekerheid en gelijke rechten behandelt ze misconcepties, mythes en reële uitdagingen in ons Belgisch rechtssysteem. Hoe groot zijn de blinde vlekken van rechters en advocaten? In hoeverre is er sprake van een gebrek aan gelijke kansen en toegang tot het recht? Daarover praat ze met Bruno Wyndaele.

De censuur was alomtegenwoordig, de politie streng, ook al in de tsaristische tijd. En toch ontstond in de Sovjet-Unie een circuit van clandestiene uitgaven in eigen beheer, de samizdat, dat zich verspreidde naar de satellietstaten in Oost-Europa en dat tot het ineenstorten van de USSR zou blijven bestaan. Emmanuel Waegemans, die ooit zelf manuscripten de Sovjet-Unie uit smokkelde, schetst hoe de samizdat groeide en bloeide.

Elke week wordt in België iemand door zijn/haar (ex)-partner vermoord. Het gerecht krijgt dat cijfer niet naar beneden. Hoe komt dat? Hoe kan liefde radicaal omslaan in haat? In elk geval komen passionele moordenaars voor in alle rangen en standen. Kan ieder van ons dan in een vlaag van ziekelijke jaloezie of grote woede iemand vermoorden? Bent u zeker dat uw stoppen nooit zullen doorslaan? Hoe kun je signalen van dreigend geweld herkennen? En wat is het belang van een warme opvoeding?

Freek Van de Velde onthult in zijn boek 'Wat taal verraadt' hoe menselijke communicatie zich heeft ontwikkeld, van prehistorische kreten over Shakespeariaanse sonnetten tot moderne straattaal. Je komt te weten hoe dolfijnen menselijke taal nabootsen, waarom stokstaartjes een verrassend gevoel voor mode hebben, en wat taal tot het krachtigste afrodisiacum maakt. Hij praat erover met Jacotte Brokken.

In 1827 gebeurt er iets bijzonders. Giraf Zarafa vertrekt voor een tocht die twee jaar zal duren. De giraf is een geschenk van de pasja van Egypte, voor de koning van Frankrijk. Barbara Rottiers verdiepte zich in het verhaal van de giraf en maakte er een boek over, voor kinderen vanaf 10 jaar. Ze vertelt over deze wonderlijke giraf bij Jacotte Brokken.

Het verhaal van een iconische foto in het bad van Hitler, maar vooral van de persoon die in het bad zit, terwijl ze peinzend over haar schouder staart. Het verhaal van Lee Miller, oorlogsfotograaf, kunstenaar en waanzinnig interessante vrouw. Dat verhaal is nu te zien in de biopic 'Lee', met Kate Winslet in de hoofdrol. Marleen Daniëls, fotograaf en bewonderaar van Lee Miller, keek naar de film.