Przygodność, ironia i solidarność

W książce Richard Rorty analizuje trzy główne pojęcia: przygodność języka, jaźni i społeczeństwa, ironię jako postawę prywatną oraz solidarność jako nadzieję publiczną.

Proponuje wizję 'liberalnego ironisty', który łączy prywatną kreację siebie z publicznym zaangażowaniem w zmniejszanie cierpienia i okrucieństwa.

Atakuje tradycyjne pojęcia prawdy i metafizyki, inspirując się Nietzsche'em, Davidsonem i Sellarsem, na rzecz pluralistycznego, relatywistycznego podejścia do filozofii i polityki.