Nooit meer slapen

Filosoof Hans Schnitzler publiceerde de afgelopen jaren verschillende boeken en essays waarin hij de macht, invloed en het succes van de grote techbedrijven uit Sillicon Valley analyseert en kritiseert. Nu is hij te zien als verteller in de Tegenlicht documentaire Digitale Detox van Roland Duong. In deze documentaire wordt onze eigen verantwoordelijkheid voor het vergiftigde leefklimaat van de online samenleving onderzocht. Nu het steeds duidelijker wordt dat strenge maatregelen alleen niet genoeg zijn: Wat moet er aan onze eigen digitale mentaliteit veranderen?

De Vlaamse dichter, schrijver en theaterregisseur Peter Verhelst maakte met Lichamen een zintuigelijke novelle over het verlangen naar het licht, waarin elke lezer zelf een eigen samenhang moet vinden. Hij beschrijft een man die zich in een appartementencomplex bevindt dat langzaam door de natuur wordt overwoekerd. Daar ontmoet hij koolmezen, een ekster, kinderen en een beer. Verhelst won voor zijn gehele oeuvre al eerder de Constantijn Huygens en de Sybren Poletprijs.

Sander Schimmelpenninck laat met zijn programma Sander en de kloof zien hoe de groeiende kloof tussen arm en rijk onze maatschappij steeds meer ontwricht. Terwijl hij zelf uit een vermogende adellijke familie stamt, frustreert het hem hoe gemakkelijk de rijken kapitaal kunnen doorgegeven. Dat hard werken wordt beloond lijkt steeds meer een fabeltje. In zijn programma spreekt hij de haves en havenots over hun kansen op de woningmarkt, in het onderwijs en de gezondheidzorg.

Jeroen de Rijke is bekend van het populaire TV-programma Hunted, waar hij verantwoordelijk is voor de technische recherche. Weinig mensen weten dat De Rijke ook echt 28 jaar elite-agent was en dat hij deel uitmaakte van het arrestatieteam en undercoverafdeling van de Nederlandse politie. Hij werd internationaal ingezet tegen de georganiseerde misdaad en terreurdreigingen. In het boek Onder Druk deelt hij zijn ervaringen en inzichten uit zijn tijd bij de politie. 

Shula Tas beschrijft in haar debuutroman Waar gezongen wordt een vrouw die na haar afstuderen aan het conservatorium geen noot meer zingt. Als haar buurvrouw vraagt waarom, begint de vrouw een zoektocht naar haar (Joodse) verleden en haar eigen stem. Tas is zelf de dochter van de beroemde Joodse psychiater Louis Tas en studeerde net als haar personage af in zang aan het conservatorium, maar werd daarna programmamaker en moderator.  Pieter van der Wielen gaat met Shula Tas in gesprek.

Schrijver Irwan Droog liet samen met zijn vriendin en hond het stadse leven in Nederland achter voor een afgelegen Noors eilandje in de Poolcirkel. In Het huis aan het einde beschrijft hij het jaar dat zij daar beleefden omringd door schapen, trekvogels en noorderlicht. Droog duikt in de geschiedenis van het eiland en vertelt over de bijzondere ontmoetingen met de bewoners die zich ook tot het afgelegen gebied aangetrokken voelen.  Pieter van der Wielen gaat met Irwan Droog in gesprek.

Marte Boneschansker maakt audiovoorstellingen gebaseerd op documentaire materiaal, die als een soort hoorspel te luisteren zijn. Op dit moment werkt ze aan Het Jaar van Rouw. In deze voorstelling behandelt ze rouw in de breedste zin van het woord. Sinds de pandemie heeft Boneschansker sterk het gevoel dat de samenleving een grote behoefte heeft aan verwerking; niet alleen om het verlies van dierbaren, maar ook om verloren zekerheden en vrijheden. Voor haar werk BLOOS de mannen won ze in 2020 de BNG theaterprijs. Lotje IJzermans gaat met Marte Boneschansker in gesprek.

Leo Blokhuis maakte voor het tv-programma In het kielzog van de Mayflower een historische reisserie over de Pilgrims, de Engelse Protestanten die als de grondleggers van de Verenigde Staten worden gezien. Hij bezoekt de staat Massachusetts, waar hun schip de Mayflower vierhonderd jaar geleden aanmeerde, hun herkomstland Groot-Brittannië en Leiden, waar ze voor de grote oversteek elf jaar verbleven. Blokhuis onderzoekt hoe men nu naar de stichting van de VS kijkt en wat de Nederlandse invloeden destijds waren.  Pieter van der Wielen gaat met Leo Blokhuis in gesprek.

De Vlaamse kunstcriticus Ann Demeester was acht jaar lang directeur van het Frans Hals Museum in Haarlem. Ze vertrekt om directeur te worden van Kunsthaus Zürich, het grootste kunstmuseum van Zwitserland. In haar tijd bij het Frans Hals Museum voerde Demeester vele veranderingen door. Zo werden kunstwerken niet meer chronologisch bij elkaar in een ruimte geplaatst, maar zocht ze naar andere thematische verbanden. In Nooit Meer Slapen blikt ze terug op haar tijd bij het museum. Pieter van der Wielen gaat met Ann Demeester in gesprek.

Beeldend kunstenaar Sarah van Sonbeeck verwondert zich over toeval, stilte en verandering. Eind van de maand is haar werk te zien bij de Annette Gelink Galerie. Tijdens een residency in FLACC in het Vlaamse Genk, gaat ze dit jaar op zoek gaat naar het onbedoelde monument. Waarom kan een monument niet veranderen en hoe zit het met monumenten die nooit als monument waren bedoeld? Met de Balie in Amsterdam werkt ze aan een project over het verleden van het gebouw, dat voor en tijdens WOII een gevangenis en rechtbank was waar veel verzetsstrijders ter dood zijn veroordeeld.   Pieter van der Wielen gaat met Sarah van Sonbeeck in gesprek.