O nalewaniu z pustego czyli sztuka odpuszczania

To jest odcinek, którego miało nie być. To znaczy, wiedziałam, że nie mam zasobów na pełen research i konceptualizację odcinka. Że na talerzu jest za dużo: trochę z własnej zachłanności a trochę z winy nieprzewidzianych kolei losu. I że zaczyna brakować miejsca na odbudowywanie zasobów. Że zaczynam nalewać z pustego.
Więc spojrzałam sobie głęboko w myśli i powiedziałam “dobra Gutral, to nie nagrasz”.

Myślicie, że to było takie proste? Nie było. Najpierw przeszłam przez kilka poznawczych kręgów piekielnych żeby za rękę wyciągnęła mnie ta zdrowa część i przemówiła do rozsądku.

No więc nagrałam te moje wewnętrzne dialogi.

Nie wiem, może Wy też tak macie i po prostu komuś się to przyda?

Dopóki mi się dzban zasobów nie zapełni (to znaczy JA nie sprawię, że się uzupełni), to odcinek będzie jak wyjdzie. Dobra?

xoxo,

Gutral (gada)

Montaż: Eugeniusz Karlov