‘Toen ik vroeger naar mijn vader ging kijken, als hij aan het sporten was, dat zag er gewoon niet uit. Ik weet nu hoe mensen naar mij kijken. Het ziet er gewoon niet uit. In m’n hoofd is het atletisch, is het soepel, is het mooi. Maar dat is het niet. Het is verschrikkelijk. Dat vind ik niet fijn. Een versleten knie, een schouder niet lekker, soms niet op een naam kunnen komen... Godsamme. Dat.’ Met Peter Heerschop sprak ik een half uur lang over ouder worden, zijn verleden als leraar, het vertrek van Edwin Evers en het jatten van grappen.
