Katarzyna Grochola: Zdrada, śmierć, bezgraniczna miłość i powrót Judyty.

'365 dni' to pierwsza część trylogii Blanki Lipińskiej, która stała się międzynarodowym bestsellerem i podstawą popularnego filmu Netflixa. Historia opowiada o Laurze Biel, która podczas wakacji na Sycylii zostaje porwana przez Dominico Torricelliego, głowę sycylijskiej mafii. Mężczyzna, który przeżył NDE i zobaczył jej twarz, daje jej rok na to, by się w nim zakochała. Powieść łączy elementy erotyki, romansu i mafijnego świata, inspirowana 'Pięćdziesięcioma twarzami Greya' i podróżą autorki na Sycylię.

'Nigdy w życiu! ' to powieść Katarzyny Grocholi z 2001 roku, która zyskała status największego bestsellera wśród polskich książek tego roku. Historia głównej bohaterki, porównywana do 'Dziennika Bridget Jones', opisuje zdradę męża, wyprowadzkę na wieś i poszukiwanie siebie oraz miłości. Książka doczekała się kontynuacji: 'Serce na temblaku', 'Ja wam pokażę! ', 'A nie mówiłam! ' oraz 'Właśnie że tak! Nigdy w życiu! 20 lat później', tworząc cykl 'Żaby i anioły'. Została przetłumaczona na rosyjski, niemiecki i słowacki, a także zekranizowana.

„Właśnie, że tak” to kontynuacja opowieści o Judyty — bohaterki znanej z powieści „Nigdy w życiu”, napisana przez Katarzynę Grocholę około dwadzieścia lat po pierwszej części. Książka wraca do tematu relacji, miłości i codziennych perypetii w życiu dojrzałej kobiety, łącząc ciepło, empatię i obserwację społeczną. Autorka wykorzystuje znany sobie styl pisania obrazami, tworząc krótke rozdziały/sceny, które nadają książce kinowy charakter i potencjał adaptacyjny. W rozmowie podkreślono, że książka ma pozytywny, optymistyczny ton i ma trafić do czytelniczek spragnionych „literatury na tak”. Publikacja została wymieniona także w kontekście możliwej ekranizacji.

„Zranić marionetkę” to powieść Katarzyny Grocholi, która daleko wykracza poza jej bardziej lekkie, obyczajowe tony, podejmując tematykę pedofilii i mechanizmów zemsty. Autorka koncentruje się na psychologicznym aspekcie krzywd i konsekwencjach dążenia do odwetu, próbując ukazać złożoność takich doświadczeń. Książka miała nadzieję w oczach autorki, że może poruszyć i skłonić do refleksji oraz działań społecznych. W rozmowie Grochola podkreśliła wagę tego tematu i zestawiła swoją książkę z innymi mediami podejmującymi podobne kwestie, które w momencie publikacji wzbudziły szeroką dyskusję. Powieść pokazuje, że autorka jest zdolna pisać zarówno lekkie historie, jak i cięższe, społecznie istotne narracje.