Hoe komt het dat de verhalen van Sherlock Holmes, geschreven in de 19e eeuw, nog àltijd intrigeren? Hoe komt het dat we onderzoeksmethodes van toen nog altijd geloofwaardig willen vinden? Dat we sympathie voelen voor een arrogante, humeurige man? Dat we ons niét ergeren aan zijn rookgedrag (met de ramen dicht, dan kan hij beter focussen). Dat we zijn Victoriaanse kijk op vrouwenrechten voor lief nemen? Kortom: wàt heeft de man dat wij niét hebben? Een filosoof en een psychologe ontleden hem.
