Życie pod kontent, czy kontent z życia? O autoprezentacji

Przyznam się Wam, że moją pierwszą miłością wcale nie była ani psychologia kliniczna, ani zajęcia z psychopatologii, ja się w ogóle długo upierałam, że nie chcę mieć z tym nic wspólnego, aż mnie nagle trafiło na trzecim-czwartym roku. Moją pierwszą miłością, której do pewnego stopnia pozostaję wierna, jest psychologia społeczna. I ja na początku czułam taki przymus decydowania, co kocham bardziej, aż się okazało, że pomieszczę poligamię w obszarze zamiłowań psychologicznych i że obszary te są bliżej niż mogłoby się wydawać. No bo czym byłaby jednostka bez innych ludzi? Więc będziemy dzisiaj mówić o różnych mechanizmach w świecie społecznym.

Ale żeby nadać temu kontekst, to najpierw historia, a nawet dwie, które będą nam stanowić background inspiracyjny dla tego odcinka.

Pierwszy raz zaobserwowałam to w Amsterdamie – „PIC for Instagram”. W różnych miejscach, widoczkach, instalacjach. No i wtedy mnie to zdziwiło, ale jakoś przeszło bokiem.

Ale ostatnio – scrolluję beznamiętnie insta, akurat naprawdę załapałam wybitny rolkowy algorytm o sękach w deskach przypominających pieski i nagle sru, pierdut, wyrzuca mnie na konto pewnej znanej influencerki, która mówi, że jedzie na wczasy, do pięknego miejsca robić KONTENT. I słuchajcie, nagle mnie walnęło było. Że na wczasy, czy na kontent? Że co to znaczy robić content? I tam padał szereg argumentacji, dlaczego inwestycja w efektowne zdjęcia się zwraca.
Próbuję rozumieć świat, przez różne znane mi mechanizmy psychologiczne. I w tej perspektywie chciałabym opowiedzieć Wam o autoprezentacji, taktykach, które do niej wykorzystujemy, porównaniach społecznych i motywacji ku temu.

Zapraszam do dyskusji i słuchania.

Za możliwość produkcji i dystrybucji podcastu, Patronom i Patronkom serdeczne Freud zapłać.

xoxo,

Gutral (gada).

Montaż: Eugeniusz Karlov