Nu ziet het er nog uit als een roze goedje met zwarte puntjes, alleen te zien onder microscoop. Niet iets dat meteen de eetlust opwekt. Maar in een laboratorium van de Wageningen Universiteit (WUR) wordt er hard gewerkt om klompjes cellen uit te laten groeien tot een stevig stukje makreel of een inktvisring. Zonder dat daar een visnet aan te pas hoeft te komen.
Net als kweekvlees wordt kweekvis gezien als mogelijke oplossing voor overbevissing en dierenleed. Maar ook bij kweekvis is er nog een lange weg te gaan voor het in de schappen ligt. De kweken bevatten nu zo'n 5 tot 15 miljoen cellen. Een kilo kweekvis bevat er ongeveer 2 tot 3 biljoen.
Rene Wijffels, hoogleraar bioprocestechnologie aan de WUR, vertelt dat ze op dit moment werken aan makreel, baars en inktvis. "Cellen van inktvis groeien heel snel weer aan, dus dat is voor onze proeven heel gunstig." In de toekomst willen ze ook zalm en kabeljauw gaan kweken.
Presentator Marco Geijtenbeek bezoekt het lab en kijkt met de onderzoekers hoe zij voor elkaar proberen te krijgen dat de cellen blijven delen, dat ze aan elkaar blijven plakken, dat er uiteindelijk een stukje kweekvis ligt dat in de winkel te kopen is?
Met Wijffels heeft hij het ook over de hobbels naar grootschalige productie van kweekvis. De ontwikkeling van labgemaakt vlees of vis kost veel geld, en dus een lange adem van investeerders. In Europa is verkoop van kweekvlees en -vis nog niet toegestaan. Een van de Nederlandse ontwikkelaars van labvlees ging onlangs failliet.
Wijffels denkt dat ze in Wageningen binnen een of twee jaar wel een eetbaar stukje vis hebben gecreëerd. Hij hoopt dat het hele goedkeuringsproces dan al wat sneller verloopt.
Reageren? Mail naar dedag@nos.nl
Presentatie & montage: Marco Geijtenbeek
Redactie: Ulrike Nagel
