Waarom regimechange niet werkt

In Saoedi-Arabië, Qatar, de Emiraten, Libanon, Syrië en Israël heerst een sfeer van dreigende oorlog. Niet ten onrechte, want Amerika gaat gestaag door met het opbouwen van spectaculaire militaire slagkracht in de regio, en Israël is al met het voorbereidend werk  begonnen met aanvallen op Hezbollah aan de grensgebieden met Libanon en Syrië. Gaat die oorlog er echt komen? Voorlopig niet.

Het is niet voor niets dat Donald Trump laveert tussen dreigen met een kolossale aanval en zijn ‘hoop op een diplomatieke oplossing’. Dat laatste wil niet erg lukken, want Trump eist niet alleen het einde van het Iraanse nucleaire programma, maar ook de stopzetting van de bouw van ballistische raketten. Gisteren liep in Genève de zoveelste poging om de diplomatieke weg te volgen vast. 

Trump zet stevig in op de militaire optie. Het vliegdekschip Lincoln, met de daarbij behorende begeleidende schepen, ligt al in de regio, terwijl een tweede vliegdekschip, Gerald Ford, het grootste vaartuig ter wereld, onderweg is. Het komt uit het Caribische gebied, waar het gereed lag tijdens de ontvoering van Maduro uit Venezuela. 

Voordat deze ‘battle group’ in het Midden-Oosten aankomt, zijn we zo een week of twee verder. De vraag is of die Amerikaanse armada – zoals Trump het graag noemt – in staat is om Iran militair uit te schakelen. Dat is onwaarschijnlijk. Behalve het zeer gemotiveerde en goed uitgeruste eliteleger, de Revolutionaire Garde, beschikt het land over een indrukwekkend arsenaal aan ballistische raketten, ook voor de lange afstand, kruisraketten en drones. Daar kunnen de Amerikaanse F-18’s, F-22’s en F-35’s volgens militaire experts niet tegenop.

Zelfs als, zoals bij de vorige aanval, B-2 bommenwerpers worden ingezet, blijft het een operatie met grote risico’s, die weken kan duren. Daar zitten de MAGA-beweging en het Congres niet op te wachten. Met hulp van de Israëlische luchtmacht zou het, net als bij de vorige aanval, technisch minder gecompliceerd en minder risicovol zijn. 

Maar dan moet eerst vaststaan wat eigenlijk het doel van de operatie is. Het verslaan van de Iraanse krijgsmacht? Dat lukt nooit volledig. Het liquideren van de moellahs? Zelfs als dat zou kunnen, dus een verandering van regime, wat krijg je dan? Het is zeker niet zo dat de oppositie pro-Amerikaans of pro-Israëlisch is. Het uitschakelen van zoveel mogelijk raketten en lanceerinstallaties? Dat zou kunnen, maar Iran heeft laten zien die supersnel weer bij te kunnen bouwen. Dus voor de omringende landen daalt het gevaar, maar voor korte tijd. 

Voor die omringende landen is het een frustrerende conclusie, maar de kans op een effectieve oorlog tegen Iran is gering. Tenzij Trump een geniale list verzint. Je zou kunnen zeggen dat hij dat in Venezuela heeft gedaan, wat we daar ook van vinden. Maar in Iran? Gaat niet gebeuren.

See omnystudio.com/listener for privacy information.