Maniaak

Benjamin Labatut onderzoekt in zijn werk de grenzen tussen wetenschap, genie en destructieve uitkomsten, door verhalen over invloedrijke wiskundigen en natuurkundigen te verweven.

Het boek belicht hoe strikt rationeel denken soms leidt tot moreel verontrustende beslissingen en onvoorziene rampen.

Labatut combineert historische feiten met literaire reconstructies om de lezer te confronteren met de menselijke prijs van grote wetenschappelijke ontdekkingen.

Zijn portretten tonen dat genialiteit niet per se morele wijsheid garandeert en dat abstracte theorieën verstrekkende gevolgen kunnen hebben.

Het werk roept vragen op over verantwoordelijkheid, wetenschapsethiek en de sociale impact van technische vooruitgang.